معرفی پدر شعر نو فارسی

پدر شعر نو در سال 1276 در استان مازندران دیده به جهان گشود. نیما یوشیج معروف به پدر شعر نو فارسی که همه‌ی ما حداقل یک‌بار نامش را درکتاب‌های مدرسه دیده‌ایم خالق شعرهایی است که پلی تازه به سوی ادبیات به ما نشان داد. البته نام اصلی  پدر شعر نو فارسی علی اسفندیاری است.

کاری که او کرد تحولی بزرگ در شعرکهن پدید آورد و از آن جا که او در اشعارش از نمادها بهره می‌گیرد از او به عنوان یک شاعر سمبلیست یاد می‌شود. “افسانه” یکی از اولین آثار نیما بود که آن را به معلمش نظام‌وفا تقدیم کرد، معلمی که دانش‌آموز بازیگوش و فراری از مدرسه را به دنیای شعر نزدیک کرد. هم‌چنین از دیگر آثارش می‌توان به “روجا” اشاره کرد که این اشعار به زبان مازنی می‌باشد.

او در سال 1305 با خانم عالیه جهانگیر ازدواج کرد و حاصل این ازدواج فرزندی است که در سال 1321 چشم به جهان گشود. او تنها همین یک پسر را دارد که نامش را شراگیم گذاشت.

معرفی پدر شعر نو - 1

پایان راه این شاعر خوش‌ذوق با بیماری همراه بود. او که برای درمان به تهران رفته‌بود در همان تهران به علت بیماری ذات‌الریه درگذشت. در سال 1338 در آرامگاه ابدی‌اش در امام‌زاده عبدالله تهران به خواب رفت اما بعدها بنا بر وصیتش پیکر وی را به خانه خود در یوش منتقل کردند و بدین شکل در زادگاهش آرام گرفت. در ادامه یکی از اشعار زیبای نیما را می‌خوانیم.

تو را من چشم در راهم شباهنگام

که می‌گیرند در شاخ تلاجن سایه‌ها رنگ سیاهی

وزان دل خستگانت راست اندوهی فراهم

تو را من چشم در راهم

شباهنگام در آن دم که بر جا دره‌ها چون مرده ماران خفتگان‌اند

در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام

گَرَم یاد آوری یا نه، من از یادت نمی‌کاهم

تو را من چشم در راهم

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.